பாவம் இவர்கள்!!!!!!!!!!!!!!!!

ஐயோ பாவம்!



9 - 5 வேலை மாதிரி இல்ல இவங்க வேலை.
அமெரிக்கா நேரத்திற்கு தகுந்த மாதிரி வேலை.........
அவனவன் வெளில "இடத்துக்கு' அடிச்சிக்கிறான்,
இவங்க வாழ்க்கை ஒரு 4 அடி கியூபுக்குள்தான்!



உட்கார்ந்த இடத்தை விட்டு எந்திரிக்காம
சாப்பாடு கூட அதே கூட்டுக்குள்ள
பிட்சா, பர்கர், தாகத்துக்கு "கோக்".

சொந்தபந்தமெல்லாம் கணிணிப் பொட்டிதான்னு ஆயிடிச்சு.!
நல்லநாளோ, பண்டிகையோ "இமெயில்" " சாட்டிங்" "SMS",
இதுலதான் வாழ்த்துப் பதிவும், வாழ்க்கையுமாகிப்போச்சு.


சமீபத்தில் ஒரு புத்தகத்தில் படிச்சேன்,
ஏதோ ஒரு அலுவகத்தில் இவர்கள் ஷாப்பிங்
செய்வதற்காக அலுவல வளாகத்திலேயே துணிக்கடையை
துவங்கி இருக்காங்களாம்!!!!!!!!!!!!


பூச்சிப் பிடிக்கிறதுல இப்ப எக்ஸ்பர்ட் ஆகிட்டாங்க.
(அட இந்த BUG யைச் சொன்னேன்.)
எப்பப்பாரு கணிணிக்குள்ளேயே தலையைவிட்டுக்
கிடக்குறதுனால எதுத்தாப்பல மனுசங்களைக் கண்டா
"பேசும் பாஷையே புரியலையேன்னு" பாடவேண்டியதுதான்.


இப்ப பூச்சி டென்ஷனோட லே-ஆஃப் டென்சனுமுல்ல
சேர்ந்துகிச்சாம்.


என்னவோ போங்க, மனுஷன் வேலைக்காகவும், பணத்துக்காகவும்
நிறைய இழக்கறாங்க. இவங்க இழப்பது நிறைய.

பொட்டிதட்டறவங்க எல்லாம் பாவம்!!!!!!!!!!