அண்ணண்

அண்ணன் ஒரு கோவில் என்றால் தங்கை ஒரு தீபமன்றோ!

நான்தான் வீட்டில் முதல். எனக்கு அடுத்து ஒரே ஒரு தம்பி.
மனதின் ஒரு மூலையில் மட்டும் எப்போதும் ஒரு ஏக்கம் இருக்கும்.

தம்பி எனும் உறவு மகனைப்போல. தம்பி கார்த்திதான் எனது
மூத்த மகன் (இதில் அயித்தானுக்கு மாற்று கருத்தே இல்லை)
தம்பி பிறந்த உடன் அம்மாவிற்கு வேலை கிடைத்ததால்
10 வயதிலேயே அவனுக்கு தாயாகிப்போனேன்.

நான் ஊட்டினால் தான் சரியாக சாப்பிடுவான்.
அம்மாவிடம் அடம்பிடிப்பவன் நான் எண்ணெய் தேய்த்து
குளிப்பாட்டினால் ஒன்றும் பேசவே மாட்டான்.

சைக்கிளை ஓட்டிச் சென்று காலில் பயங்கர ரத்தக் காயத்தோடு
வந்தவனுக்கு மருந்து போட்டால் ஊரையே கூட்டுவான்.
அவனைத்திட்டி காயத்தில் பஞ்சினால் டிஞ்சரை 10 நாள்
நாந்தான் வைத்தேன். காயம் பட்டாக ஆறிப்போகிவிட்டது.

அண்ணனின் உறவு அப்பாவைப் போன்றது. அந்தக்
கதகதப்பு தரும் சுகமே சுகம். எனக்கு உறவில் கூட
யாரும் அண்ணன் முறைக் கிடையாது.

சின்ன மாமாவுக்கும் எனக்கும் 5 வயதுதான் வித்தியாசம்.
அம்மா என்னை அடிக்கும்’போதெல்லாம் வந்து
சண்டை போடுவது, வீதியில் பசங்க கிண்டல் செய்தால்
தன் கூட்டத்தோடு போய் ”விசாரிப்பது” என்று மாமா
எனக்கு ஒரு அண்ணணாக தான் தெரிந்தார்.

ஆனால் மனதில் எப்போதும் ஒரு தேடல். எனக்கென
ஒரு அண்ணன் இல்லையே என்பதுதான் அது.

”எனக்கு மட்டும் ஏன் அம்மா அண்ணன் இல்லை?”
இந்தக் கேள்வியை பலமுறை அம்மாவிடம்
கேட்டு திட்டு வாங்கிக்கொள்வேன். :(

கூடப் படிக்கும் பிள்ளைகளுக்கு அண்ணன் இருந்தால்
பெருமூச்சு விட்டுக்கொள்வேன். “நீங்க கொடுத்துவைத்தவங்க!
அதனால் தான் அண்ணன் கிடைச்சிருக்காங்க!” என்று
நான் சொன்னால் உடன் அவர்கள்,”அடப்போப்பா!
எங்களுக்கெல்லாம் ஏண்டா அண்ணன் இருக்காங்கன்னு
இருக்கு,” என்பார்கள். அடக்கொடுமையே என்று
நினைத்துக்கொள்வேன்.


எதுவும் இருக்கும்போது அதன் அருமை நமக்குத்தெரியாது.
இல்லாதவளுக்குத்தான் ஏக்கம்.

மும்பையில் வேலை பார்த்தபோது கல்யாண் அண்ணன்
கிடைத்தபோது மிக்க சந்தோஷமாக இருந்தது.
அவனின் தொடர்பும் இழந்து போனது இன்றுவரை
என் மனதில் ஒரு சோகம் தான்.

வலையுலகில் கூட எனக்கு பாசமிகு தம்பிகள்தான் அதிகம்.
மங்களூர் சிவா, அப்துல்லா, நிஜமாநல்லவன்
இப்படி பெரிய லிஸ்ட். (ஆயில்யன் இப்ப தம்பியண்ணா ஆகிட்டாரு)
ஒரே ஒரு அண்ணன் கிடைச்சாரு.
என்னவோ எங்க ரெண்டு பேருக்கும் ஒத்தே வர்றது
இல்லை. அதனால பேசறதையே நிறுத்திவிட்டேன்.

சிறுவயதில் எனக்குள் அடிக்கடி ஒரு எண்ணம் தோன்றும்.
எனக்கு ஒரு அண்ணன் இருக்கிறான். ஹாஸ்டலில்
தங்கிப் படித்துக்கொண்டிருக்கிறான். கண்டிப்பாய்
வருவான் என்பதுதான் அது.

என் கனவு வீண்போகவில்லை. ஆமாம்
என் அண்ணன் வந்துவிட்டான். (கல்யாண் அண்ணன்
இல்லை) 6 வருடங்களுக்கு முன் என்
அண்ணன் கிடைத்துவிட்டது எனக்கு மிக்க
மகிழ்ச்சி.







யார் அந்த அண்ணன்?

அதுதான் அடுத்த பதிவு