வலையுலகமும் பெண்ணும்

வலையுலகில் என்ன நடக்கிறதென்பதே சமீபமாகத்
தெரியவில்லை. காரணம் நான் அவ்வளவாக
வராதது. சங்கம் வைப்பது குறித்து ஏதோ சச்சரவுகள்
நடக்கிறது என்பது மட்டும் சில நண்பர்கள் சொல்லித் தெரிந்தது.

நர்சிம் அவர்களின் இந்தப் பதிவை இன்று தான்
தாமதமாகப் படித்தேன்.



பெண்ணீயம் பேசி பெரிதாக ஒன்றும் ஆகப்போவதில்லை.
குழந்தைகளின் வளர்ச்சியை ரசித்து அதை
அழகாக பதிவிட்டு தன் தாய்மையை
காட்டுவதிலும் எந்தத் தவறும் இல்லை.


உண்மையில் சங்கம் வைத்தால் பெண்கள்
வருகிறார்கள் வரவில்லை என்பதில்லை.
பல ஆண் பதிவர்கள் தரும் டார்ச்சர்களால்
இருக்கும் பெண்பதிவர்கள் ஓடிப்போகாமல் இருந்தால் சரி.

இது என்ன புது கூத்து என்று கேட்பவர்களுக்கு இப்படியும்
நடக்கிறது என்பதுதான் நிஜம்.

கண்ணியமாக நடந்துகொள்பவர்களுக்கும், உற்ற
சகோதரியாக நினைப்பவர்களும் நிறைய்ய இருக்கும்
இங்கே சிலரின் தவறான நடவடிக்கைகளும் இருக்கத்தான்
செய்கின்றன. நட்பாக சாட்டிங் செய்து, நட்பை
மட்டுமே பரிச்சயப்படுத்தி உதவும் நல்ல உள்ளங்களுக்கு
என் சிரம் தாழ்த்தி வணக்கத்தை தெரிவித்துக்
கொள்கிறேன்.


இமெயிலில் சாட்டினால் ஜொள்ளுவது, உன் போன்
நம்பர் கொடு என்று அடாவடியாக கேட்டுவாங்குவது,
தர மறுத்தால் “என்னை தவறாக நினைக்கிறாயா”
என்று கேட்பது, பதிவர் சந்திப்புக்கு வர நினைத்தாலும்
தடுக்கும் விஷயம் ஜொள்ளு ஜொள்ளு தான்.


இல்லையென்று சம்பந்தபட்டவர்கள் சொல்ல மாட்டார்கள்.
படிக்கும்பொழுது சம்பந்தபட்டவர்களுக்கு மனசாட்சி
என ஒன்று இருந்தால் “இது நான் தான்!!” என
குத்தும். இதைத் தவிர வேறெதுவும் செய்ய முடியாது.

பல விஷயங்கள் சொல்லலாம். சொன்னால்
பிரச்சனை அதிகமாகும். பிரச்சனை செய்ய
இந்தப் பதிவு அல்ல.

சில பெண்கள் தங்களுக்கு நடக்கும் டார்ச்சர்களை
வெளியே சொல்லி ஆவப்போவதில்லை என்பதால்
வாயை மூடிக்கொண்டு இருக்கிறார்கள்.

ஆகப்போவது ஒன்றுமில்லை, இவைகள் இந்த ரகம்
தான் என ஆண்களின் மீதே வெறுப்பு வரவைக்கும்
ஆட்கள் இருப்பதால் சகித்துக்கொண்டுதான் போக
வேண்டியிருக்கிறது. இந்த மாதிரி நிலை இங்கே
மட்டுமல்ல, எங்கும் பெண்களுக்கு இப்படித்தொல்லை
உண்டு என்பதால் தாங்கிக்கொள்ளும் பக்குவத்தை
மனதில் பதிய வைத்துகொண்டுதான் பெண்கள்
பதிவர்களாக இங்கே இருக்கிறார்கள்.

பதிவர் ஒருவர் பெண்பதிவர் ஒருவரைப்பற்றி
அடித்த கமெண்டும் அதை சட்டைசெய்யாமல்
தாண்டிவந்த விதமும் பாராட்டுக்குரியது.
சட்டை செய்யாமல் விட்ட காரணம் தான்
மேலே நான் சொல்லியிருப்பது.

ஒருபடத்தில் விவேக் டயலாக் ஒன்று
ஞாபகத்துக்கு வந்தது,”இன்னைக்கு நாம
பேண்ட், ஷர்ட் போட்டுகிட்டு மாடர்னா
வந்தாலும் ஒருகாலத்தில் நாம ஆதிவாசிங்கதானே!!”

என்னதான் காலம் மாறினாலும்
மாட்ர்னானாலும், படித்தாலும் பெண்ணை
போகப்பொருளாகவே பார்க்கும் ஆணின்
அடிப்படை புத்தி மாறாவிட்டால் ஒன்றும்
நடக்கது.

பிறன் மனை நோக்காமல், ஒழுக்கமாக
வாழ்ந்து தன் மனைவியைத் தவிர
மற்றவர் அனைவரையும் சகோதரியாக
பாவிக்கும் எண்ணம் வந்தால் நல்லது.
கிழக்கே உதிக்கும் சூரியன் கூட மேற்கே
உதிக்கலாம். ஆனால் ஆண்களில் இந்த
மாற்றம் நிகழாது.
ஏதோ என் மனதில் பட்டதை, சில அனுபவங்களை
பதிய ஒரு வாய்ப்பாக நினைத்தேன். பதிந்தேன்.