குருவே சரணம்

ஹோட்டல் ரம்யாஸிலேயே அப்பா இந்தகோவிலுக்கு
எப்படி போகணும்னு ரூட் போட்டு வாங்கிட்டாரு.
திருநள்ளாறு, பேரளம், திருவாரூர், ஆலங்குடி.
ஒன்னரை மணிநேரத்துல போய்ச் சேர்ந்துடலாம்.
திருநள்ளாறிலிருந்து கிளம்பும்போதே மணி 10.
12 மணிக்குள்ள கோவிலுக்கு போயிடணும்னு
அடிச்சு பிடிச்சு ஓடினோம். அப்பா வந்த காரோட
டிரைவர் ”வரும் வராது” டிரைவர் மாதிரி.
செம ஸ்லோவா ஓட்டினார். எங்க டிரைவருக்கு
ரூட் தெரியாது. சென்னையை விட்டு இப்பத்தான்
இந்த ரூட்டில் வர்றாராம். சிவனேன்னு அப்பா
காரைத் தொடர்ந்தோம். சில சமயம் மாப்பிள்ளை
அழைப்பு ஊர்வோலம் ஏதும் போறோமோன்னு
இருந்துச்சு.

ஒரு கட்டத்துல கடுப்பாகி திருவாரூர் வரைக்கும்
வண்டியை விடுங்க தம்பின்னு சொல்லிட்டேன்.
அங்கன போய் வெயிட் செஞ்சுக்கலாம்னு.
திருவாரூர் தியாகராஜ சுவாமி கோவிலின்
மெயின் கோபுரத்துக்கு கிட்டயே இருக்கு
தியாகய்யர் பிறந்த வீடு.

நீடாமங்கலம் போகும் பாதையில் போகாமல்
அதற்கு வலது பக்கம் போகும் பாதையில்
போனால் 6 கிமீட்டரில் ஆலங்குடி.

அருள்மிகு ஆபத்சகாயேஸ்வரர் திருக்கோவில்.
அம்மை ஏலவார்க்குழலி அம்மை.
தக்‌ஷீணாமூர்த்தி சுவாமி. இவர்களுடன்
கலங்காமற் காத்த பிள்ளையாரும் அருள்
புரியும் கோவில்.
இனையதள முகவரி


சிவன் கோவில்தான். ஆனால் இது குருபரிகாரஸ்தலம்.
குரு நல்லதே செய்வார்னு எல்லோரும் நினைச்சுகிட்டு
இருக்கோம். சனீஸ்வரர் ஆட்டும் அந்த 71/2 வருடங்கள்
தான் கஷ்டம்னு நினைக்கிறோம். ஆனால் உண்மை
அது இல்லையாம். குரு எல்லோருக்கும் நல்லது
செய்வதில்லையாம். 16 வருடங்கள் குரு தசை.
போட்டு புரட்டி எடுத்துவிடும். :( சனீஸ்வரராவது
இம்புட்டு பாடு படுத்தினோமேன்னு போகும்போது
நல்லது செஞ்சிட்டு போவார். சரின்னு குருவுக்கு
ஒரு வணக்கத்தை போட்டுகிட்டு கிளம்பினோம்.

12 மணிக்கு கோவில் சாத்திடுவாங்கன்னு அடிச்சு
பிடிச்சுஓடினோமே! கோவில் 1 மணி வரை திறந்திருக்குமாம்.

அங்கேயிருந்து கும்பகோணத்தை டச் செய்யாமல்
தஞ்சாவூர் போகும் வழி இருக்கு. இந்த வழியெல்லாம்
எங்க டிரைவருக்குத் தெரியாது. அதனால திரும்ப
அந்த தாத்தாவை தொடர்ந்து போனோம். ஆஷிஷுக்கு
அழுவாச்சியா வந்துச்சு. இனோவா வண்டியை
40 கிமீ ஸ்பீடுல ஓட்டுறது நாமளாத்தான் இருக்கும்னு
ஒரே புலம்பல்ஸ். அம்ருதா அம்மம்மாகூட அந்த
கார்ல வந்துக்கினு இருந்தாக. ஆஷிஷ் தான்
அம்பாசிடர்ல ஏற மாட்டாரே! 1 .30க்கு தஞ்சாவூர்
புது பஸ்ஸ்டாண்டில் இருக்கும் ஹோட்டல்
ஆர்யாவில் லஞ்ச். செம கூட்டம். அதைவிட்டா
புதுகை போக 1 மணிநேரம் ஆகும். லேட்டாகிரும்னு
வெயிட் செஞ்சு சாப்பிட்டோம்.

சாப்பிட்டு வண்டியை கிளப்பியாச்சு. காரிலிருந்து
தஞ்சை பெரிய கோவிலை சுட்டோம். போட்டோ
தாங்க.



தஞ்சாவூர் புதுக்கோட்டை போகும் வழியில் ஆதனக்கோட்டைன்னு
ஒரு ஊர் வரும். இது முந்திரிக்கு பெயர் போன இடம்.
கொழும்பு கண்டி செல்லும் பாதையில் வரும் காஜூகிராமாவில்
கடை மாதிரி கட்டி முந்திரி விப்பாங்க. எங்க ஆதனக்கோட்டையிலும்
அதுமாதிரி கடை போட்டிருந்தாங்க. இறங்கி முந்திரி
வாங்கினேன். இங்க பச்ச முந்திரி கிடைக்காது. வறுத்தது
தான் கிடைக்கும். அப்படியே முந்திர்ப்பழம் பாத்ததும்
வாங்கிட்டேன். இந்தோ உங்களுக்கும். செம டேஸ்ட்.
உடம்புக்கும் நல்லதாம்.



அங்கேயிருந்து பெரம்பூர் வீரமாகாளி கோவில்
தரிசனம் முடிஞ்சதும் மெயின் ரோட்டுக்கு வந்ததும்
எங்க டிரைவர் கிட்ட தம்பி இது என் ஏரியா,
தெகிரியமா அந்த தாத்தாவை ஓவர் டேக்
செஞ்சு போங்கன்னு சொல்லிட்டேன். அப்பா
போன போட்டு நேரா ராதா கபே போயிடும்மா!
அப்படின்னு சொன்னார்.

ஸ்ரீநிவாஸா தியேட்டர், மச்சுவாடி, சர்ச்,
அப்பா பேங்க் வந்து வலதுல திரும்பினா
ராதா கபே. அங்க போய் சூடா டீ, ஆனியன்பஜ்ஜி
சாப்பிட்டோம். கொஞ்சம் நேரத்துல அப்பா
காரும் வந்து சேந்துச்சு. அப்பா அவசர வேலை இருக்குன்னு
காபி சாப்பிட்டுட்டு முன்னாடியே கிளம்பினதால பில்லை என் கிட்ட
கொடுக்கச் சொல்லி சொன்னேன்.

அப்பத்தான் அவரு அந்தக் கேள்வியைக் கேட்டாரு.
கிட்டத்தட்ட 18 வருஷம் கழிச்சு இந்தக் கேள்வியை
என் கிட்ட கேட்டதும் ஆஹா இன்னமும் இந்த
ஊரு மாறலடா சாமின்னு நினைச்சேன்.

“ரமணி சார் மகளாம்மா நீ” என்பதுதான் அந்தக்
கேள்வி. அவர் கேட்ட விதம் முகத்துல ஆச்சரியம்,
சந்தோஷம் எல்லாம் கலந்து இருந்துச்சு. வீட்டுக்கு
போய் ரெஸ்ட் தான்.

அடுத்த நாள் எங்க போனோம் அடுத்த பதிவுல சொல்றேன்.