வேலை பிடித்தவனின் காலைப்பிடித்தவருக்கு வேதனை இல்லை மனமே!!!

தெய்வ பக்தி மிகுந்த குடும்பத்தில் பிறந்ததால் சின்ன வயதிலிருந்தே
பக்தி அதிகம்.அப்பா 27 வருடங்கள் சபரி மலைக்கு சென்று வந்தவர்.
ஒரு நாள் என் அம்மம்மா(அம்மாவின் அம்மா)
எல்லா சாமியையும் கும்பிடறே, ஆனால் ஏதோவொரு சாமியை
மட்டும் கும்பிடு. அவரே சரணாகதி என்று இருந்தால் கண்டிப்பாய்
காப்பாற்றுவார்னு சொன்னாங்க. எனக்கு எப்பவுமே அம்மம்மா சொல்வது
வேத வாக்கு! ஆஹா ரொம்ப சரின்னு யோசிச்சு என்னப்பன் கந்தனை
ரொம்ப தீவிரமா கும்பிட ஆரம்பிச்சேன். சும்மா கன்னாபின்னா
பாசம். முருகனை என் அப்பாவாக நினைப்பேன். (மகள்களுக்கு
எப்பவுமே அப்பா மேல்தானே பாசம் ஜாஸ்தி)

எங்கும் முருகன் எதிலும் முருகன் தான். பித்தம் ரொம்பவே
ஜாஸ்தியா இருந்துச்சு. 10வயசுல எங்கப்பாவுக்கு தெரியாம
சஷ்டி கவசம் மனப்பாடமா கத்துகிட்டு தினமும் காலையில்
அவருடன் சஷ்டி கவசம் சொல்ல ஆரம்பிச்சேன். என் விஷயத்தில் அப்பா
முதன் முதலில் புருவம் உயர்த்தினது இதற்குத்தான். சஷ்டி கவசம்
சொல்லாத நாளேது சுடர் மிகு வடிவேலா! என்றே இருப்பேன்.

நடக்கும்போது, தூங்கும்போது, மனது வேதனையாக
இருக்கும்பொழுது என எந்த நேரமும் அவனுடன் பேசிக்
கொண்டிருப்பேன். சஷ்டி கவசம் தான் எனக்கு மருந்து.
தேள்கொட்டியபொழுது, ஜுரம் வந்தால் என எப்போதும்
மருந்தாக அவன் நாமம். அவனது திருநீறுதான். இந்த
நிலையைப்பார்த்து அம்மம்மாவே பயந்து போயிருப்பார்.
அடி ஆத்தா! கல்யாணமாகிப்போனா அவங்க வீட்டுத்
தெய்வத்தைத்தான் கும்பிடணும். உங்கப்பாவீட்டு சாமியை
அதிகமா கும்பிடமுடியாது!! அப்படின்னு சொனனங்க.
பயமாகிடிச்சு. முருகன் பேரை மட்டும்தான் சொல்வேன்.
சில சமயம் ஐயப்பன் திருநாமம். இதைவிட்டா வேறெதுவும்
சொல்லவே மாட்டேன்னு கங்கணம் கட்டியிருக்கும்போது
இதென்ன சோதனை!! ஆனாலும் அம்மம்மாகிட்ட சவால்
விட்டேன். திருமணமாகிப்போனால் அங்கேயும் என்னப்பன்
வருவான் பாரு என்பதுதான் அந்த சவால்!!

என் திருமணம் யாருடன் என்பதை நான் நிச்சயப்பதைவிட
அவனுக்குத் தெரியும் எனக்கு உகந்தவர் யாரென்பது, அதனால்
அவனே எனக்குக் காட்டித்தருவான் என்றும், என் திருமணத்தில்
அவன் கண்டிப்பாய் இருப்பான் என்றும் நம்பினேன். அப்படியே
நடந்தது. அயித்தான் வீட்டுத் தெய்வம் முருகன் தான். என்
திருமணம் நடந்தது பழநியில்! என்னப்பன் எப்போதும் என்னுடன்
இருப்பதை உணர்ந்தேன்.

அயித்தானின் அண்ணனைப்பற்றி பலதடவை சொல்லியிருக்கிறேன்.
என் தந்தைக்கு நிகரான ஸ்தானத்தில் அவரை வைத்திருந்தேன்.
அப்படி ஒரு உத்தமர். அவரது பெயரும் சுப்ரமணியம். ஒரு பெண்ணுக்கு
புகுந்த வீட்டில் கிடைக்க வேண்டிய கதகதப்பான பாதுகாப்பை
ஒரு தந்தையின் ஸ்தானத்தில் இருந்து எனக்கு தந்துகொண்டிருந்தது
என்னப்பன் கந்தப்பன் என்றே நம்புகிறேன்.

ஆகஸ்ட் 30 நடந்த புதுமனைபுகுவிழா மிகச்சிறப்பாக நடந்தது.
என் அம்மம்மா மிகுந்த சந்தோஷப்பட்டார். உடல் நிலை
சரியில்லாத நிலையிலும் வந்திருந்தார். அப்பா,அம்மா,சித்தி
குடும்பம், மாமா குடும்பம், அயித்தானின் அண்ணி எல்லோரும்
வந்திருந்தனர். இங்கு இருக்கும் சில உறவினர்களும் வந்திருந்தனர்.
நல்லதொரு வீட்டை எனக்கு கிடைக்கச் செய்ய வேண்டியது உன்
வேலைதான் என வேலைப்பிடித்தவனிடம் வேண்டி இருந்தேன்.
அவனருளால் அப்படியே அமைந்தது.

தெய்வத்தால ஆகாதெனினும் முயற்சி தன் மெய்வருத்தக் கூலி
தரும்.ஆகையால் நீ தெய்வத்தையும் நம்பு, உன் முயற்சியையும்
விடாதே என்று அப்பா சொல்லிக்கொடுத்திருக்கிறார். இன்றளவும்
இவை இரண்டும் தான் என்னை வழி நடத்திக்கொண்டிருக்கிறது.

பூக்களால் அலங்காரம்

படிக்கு பூஜை செய்து கிருஹப்ரவேசம்

பூஜை அறை

அம்மம்மா

 

பால் பொங்கியாச்சு

சத்யநாராயண பூஜை

அப்பார்ட்மெண்டிற்கு இன்னமும் பெயர் வைக்கவில்லை. ஆனால்
எங்கள்வீட்டிற்கு பெயர் கல்யாண நிலையம். என் மாமனார்
பெயர் கல்யாணம், மாமியார் பெயர் கல்யாணி. இருவரின்
நினைவாக இந்தப் பெயரை செலக்ட் செய்தோம்.
புகைப்படங்கள் எடுத்தது ஆஷிஷ். கிருஹப்ரவேச நினைவாக
அதற்கு முதல்நாள் அம்ருதாவுக்கு மூக்கு குத்தும் படலம்
நடந்தது.

இன்னும் இரண்டு மாதத்தில் புதுவீட்டிற்கு போய்விடத்
திட்டம்.  எல்லாம் அவன்கையில் இருக்கிறது.