அடுத்த நாள் தில்லி ரவுண்ட்அப்.....

அடுத்த நாள் காலையில் ப்ரேக்ஃபாஸ்ட் முடிச்சு ரவுண்ட்ஸுக்கு
கிளம்பியாச்சு. அதே நொய்நொய் டிரைவர்தான் :(
ரூமைக்காலி செஞ்சிட்டு வேற இடத்துக்கு போறதால
பொட்டிகளை காரில் ஏத்திகிட்டு கிளம்பினோம்.முதலில்
சென்றது தாமரைக்கோவில். தாமரைவடிவில் அமைஞ்சிருப்பதால
இந்தப் பெயர். ஆனா உண்மையில் அதற்கு பெயர் பஹாய்கோவில்.

பெரிய நிலப்பரப்பில் அருமையான கண்ணுக்கு குளிர்ச்சி தரும்
பசுமையுடன், பூக்களால் வடிவமைத்த தோட்டம். அதற்கு
நடுநயமாக தாமரைப்பூ வடிவம். படிக்கட்டில் ஏறி உள் நுழைகையில்
உள்ளே வரிசையாக நிற்க வைத்து அனுப்புகிறார்கள். உள்ளே
அப்படி ஒரு நிசப்தமான அமைதி. எந்தவித மதசார்பும் இல்லாத
அனைவருக்கும் தியானம் செய்ய ஏற்ற ஒரு இடமாக இருக்கிறது
பஹாய். நாங்கள் நால்வரும் அமர்ந்து தியானம் செய்தோம்.
தியானத்தின் போது உடலில் ஒருவித வைப்ரேஷன் ஏற்பட்டதை
உணர்ந்தேன். மனதுக்கு இதமாக ஃப்ரெஷ்ஷாக இருந்தது. உள்ளே
எந்த வித சப்தமும் இல்லை. வெளியில் வந்து புகைப்படங்கள்
எடுத்துக்கொண்டோம்.

அருகில் இருக்கும் இஸ்கான் கோவிலுக்கு அழைத்துச்செல்லச்
சொன்னால் அந்த டிரைவர் காதிலேயே விழாத மாதிரி வண்டியை
நேராக ராஜ்காட்டுக்கு விட்டார்.

தேசப்பிதா மஹாத்மா காந்தி, ராஜீவ்காந்தி, இந்திராகாந்தி,
சரண்சிங் என பல தலைவர்களின் சமாதி இங்கேதான் இருக்கிறது.
இந்த இடமும் மிகப் பெரிய நிலப்பரப்பில் அமைந்திருக்கிறது.
பசுமைமிகு தோட்டமாக பராமரித்து வருபவர்கள் எங்கெங்கே
எந்தெந்த தலைவர்களின் சமாதி இருக்கிறது என்பதை கொஞ்சம்
கண்ணுக்குத் தெரியும்படி வைக்கலாம். அவ்வளவு பெரிய
இடத்தில் ஒரேஒரு வரைபடம், அதுவும் கம்பிகளுக்கு அப்பால்.

ராஜீவ்காந்தி அவர்களின் சமாதி பக்கத்தில்தான் இந்திராகாந்தி
அவர்களின் சமாதி இருக்கிறது. ஆனால் அது வெளியே
வந்ததும் தான் தெரிந்து கொண்டோம். அது சரி மஹாத்மா
காந்தியின் சமாதிக்கு செருப்புடன் செல்லக்கூடாது என்று
சொல்லி செருப்பை வாங்கி வைப்பவர்கள் அங்கிருந்து
செல்லும் பாதையில் சுவற்றில் இருக்கும் பான் கரையையே
சுத்தம் செய்யாமல் வைத்திருக்கிறார்கள். மாபெரும்
தலைவரின் சமாதியை பார்க்க வரும் வெளிநாட்டினருக்கு
இதெல்லாம் தெரியாது. நம்மவர்களுக்குத் தெரியும்தானே?
அங்கேபோய் கூட பான் கரையா??? என மனம் நொந்தோம்.
அயித்தான் அந்த செருப்புக்களை பாதுகாப்பவர்களிடம்
சொல்லவே செய்தார். அந்த ஆள் முகத்தில் எந்த ரியாக்‌ஷனையும்
காணோம். :((


ராஜ்காட்டிலிருந்து ஜும்மா மசூதி சென்றோம். நம்ம டிரைவர்தான் நொய்நொய்
ஆச்சே. ”நான் ஜும்மாவில் இறக்கிவிட்டு வண்டியை ரெட்ஃபோர்ட்டில்
பார்க்கிங்கில் வைத்து காத்திருக்கிறேன். எல்லா இடமும் பக்கத்தில்
தான்... ரிக்‌ஷாவில் போய்வந்திவிடுங்கள்னு”சொல்லிட்டு போயே
விட்டார் :((

தொலைந்துபோன்னு நாங்க ஜும்மா போனோம். கேமிரா,வீடியோவுக்கு
250 ரூபாயாம். அது மொபைல் கேமிராவா இருந்தாலும் சரின்னு
போர்டு போட்டிருந்தது. ஹிந்துக்களுக்கு அனுமதி உண்டுன்னாலும்
அங்க போய் பெருசா எதுவும் பாக்கமுடியாது. மசூதி மூடியிருக்கும்.
அங்க மட்டும் காலையிலும் மாலையிலும் தொழுகை நேரத்தில்
கொஞ்ச தூரத்தில் நின்னு பார்க்க அனுமதியாம். அயித்தான் வெளியேவே
இருக்கேன்னு சொல்ல நானும் பசங்களும் மட்டும் போனோம்.
பெர்முடாஸ் போட்டிருந்தா மேலே ஒரு லுங்கியை சுத்தி விடறாங்க.
ஸ்லீவ்லெஸ் இல்லாட்டி துப்பட்டா இல்லாத குர்தியா இருந்தா
லாங்கவுன் மாதிரி ஒண்ணை மாட்டிக்க கொடுக்கறாங்க. வெளிநாட்டினரை
லுங்கியோட பாத்தப்ப விஜய் படம் ஒண்ணில் போர்டர்கள் மாதிரி
வருவாங்க அது ஞாபம் வந்துச்சு. :))

அங்கேயிருந்து ரிக்‌ஷாவில் சாந்தினிசவுக் பக்கத்துலேயேதான் இருக்கு
அங்க போனோம். பர்ச்சேஸிங் செய்யலாம்னு போனோம். பெருசா
எதுவும் அட்ராக்ட் செய்யவில்லை. ஆனாலும் எதுவும் வாங்காம
வந்தா சாமி குத்தமாகிடுமே :)) போனா போகட்டும்னு எனக்கும்
அம்ருதாவுக்கும் லக்னோவி வேலைப்பாடு செஞ்ச டாப்ஸ் வாங்கினோம்.
ஆஷிஷும் அயித்தானும் வருத்தப்படக்கூடாதுன்னு பெர்முடாஸ்,டீ ஷர்ட்ஸ்
வாங்கினோம். எதிர்லேயேதான் ரெட்ஃபோர்டுன்னாலும் வெயில் தாங்கவில்லை.
ரிக்‌ஷாவில் போனோம். எங்க எல்லோருக்கும் இந்த ரிக்‌ஷா ரெய்ட் ரொம்ப
பிடிச்சிருந்தது. ஒரே ரிக்‌ஷாவில் நாலு பேரும் உக்காருவதுபோல சூப்பரா
இருக்கு.

ஆக்ரா போரடிச்சு போனதக்கப்புறம் தனது தலைநகரமா தில்லியை ஷாஜகான் மாத்தினதக்கப்புறம் கட்டியதுதான் இந்த செங்கோட்டை.
உள்ளே அருங்காட்சியகம் இருக்கு.

ராஜாவுக்கு என்ன கஷ்டம்? பல்லக்குல போவாரு இல்லாடி
குதிரை, ரதம். அதனால அம்மாம் பெரிய இடத்தை நடப்பது
நமக்குத்தான் கஷ்டமா போச்சு. ஏம்ப்பா தில்லியில இப்படி
எல்லா இடத்தையும் பெரிய பெரிய இடத்தை ஆக்ரமிச்சு
கட்டி வெக்கறாங்க!!! இங்க ஹைதையிலும் சிகந்திராபாத்
ஷ்டேஷன்லேர்ந்து 3 கிமீ தூரத்துலேயே மிலிட்டரி
ஏரியா துவங்கிடும். அதைச் சுத்திதான் ஊரே இருக்கு.
எங்கபோனாலும் அவங்க ஏரியா வந்திடும். தில்லியிலும்
பிரதமர் அலுவலகம், மந்திரி சபை, அவங்க வீடுகள்,
தவிர இந்த மாதிரி முக்கியமான இடங்களுக்கு அப்புறம்
தான் சாதரணமா மக்கள் வாழும் இடங்கள் வருது.

சுத்தி சுத்தி வந்து டயர்டாகிடிச்சு. இதுக்குமேல டிரைவர நம்பி
எங்கயும் சாப்பிட போக முடியாது. சாந்தினி சவுக்ல சுத்தும் பொழுதே
ஒரு ரெஸ்டாரண்ட் பாத்து வெச்சிருந்தேன். அங்க போயிடலாம்னு
சொல்லி கூட்டிகிட்டு போனேன். சாந்தினி சவுக்ல இருக்கும் ஜெயின்
கோவில், கொளரிசங்கர் கோவிலுக்கு கொஞ்சம் எதிர்ல இருக்கு
வினீத் அப்படிங்கற ரெஸ்டாரண்ட். தில்லிவாழ் தமிழர்களுக்கு அதுவும்
ஷ்பெஷலா நம்ம ஊரு இட்லி,தோசை எதிர் பார்ப்பவங்களுக்கு
சந்தோஷமான செய்தி என்னன்னா இந்த ஹோட்டலில் இட்லி,தோசை
கிடைப்பது என்பதுதான். :) நாங்க நார்த் இண்டியன் மீல்ஸ் சாப்பிட்டோம்.
அளவுச்சாப்பாடுதான்! 1 பராத்தா, கொஞ்சமா வெஜிடபிள் ரைஸ்,
மிக்ஸ்டு வெஜிடபில், பனீர் பட்டர் மசாலா, ஒரே ஒரு குலாப்ஜாமூன்,
ஒரே ஒரு தஹிபல்லா. :))

செம வெயில்... தாங்க முடியலை. ஆனா அடுத்த இடத்துக்கும்
போயிட்டு அப்புறமா ரூமுக்கு போக திட்டம்.

வெயிலையும் பொருட்படுத்தாமல் போன இடம்...
யெஸ்ஸு அடுத்த பதிவில்.