பேரு வாயில நுழையாட்டி என்ன??!!! :))

மஹாலட்சுமி கோவில் தரிசனத்திற்கு வரிசையில் நிற்கும் இடங்களில்
அழகா பந்தல் அமைச்சு அதில் ஃபேன் எல்லாம் வெச்சிருந்தாங்கன்னு
சொன்னேன். இதோ படம்.

நம்ம ஊர்ல பூ கட்டுவது ஒரு அழகுன்னா, மும்பையில ஒரு ரக.
இதோ அழகழகா கட்டி வெச்சிருக்காங்க பாருங்க.

சிறுதிண்டிகளுக்கு மும்பைதான் பெஸ்ட். என் ஆல்டைம் ஃபேவரீட்
வடாபாவ். சேவ் பூரி பிடிக்கும் அதைவிட தஹிபூரி. பேல் கொஞ்சம்
சரியாக கலக்காவிட்டால் காரபேல் ஆகி நம் வாய் பணால்
ஆகிவிடும். ஜுஹூ பீச்சில் சுடச்சுட பாவ் பாஜி சாப்பிடுவது ஆனந்தம்.
கோல்கப்பா எனப்படும் பானிப்பூரி வீட்டில் செய்தால் பிடிக்கும்.
ஆலு பேட்டீஸ், சமோசா ரகடா இவைகள்தான் எனக்குத் தெரியும்.
ஊருக்கு போனதிலிருந்து பெரிய மாமாவின் சின்ன மகள் “ஒதினா
ஆப்.... கானா ஹி சாஹியே!” என்று சொல்லிக்கொண்டிருந்த பண்டத்தின்
பெயர் என் காதில் சரியாக விழவே இல்லை. காதில் விழுந்தால்தானே
மண்டைக்குள் செல்லும்.

மாமாவின் சின்ன மகள் பிறந்த 9ஆவது மாதத்தில் என் திருமணம்.
மேடம் இப்போ +2 படிக்கறாங்க. கைக்குழந்தையாக தூக்கி கொஞ்சிக்
கொண்டிருந்த என் பாப்ஸ் என்னை டூவீலரில் உட்கார வைத்து
பர்ச்சேசிங்கிற்கு அழைத்துச் சென்றாள். பேரம் பேசுவது
இவளிடம் தான் கற்கவேண்டும். நாங்களும் பேசுவோம். கொஞ்சம்
இதமாக இருக்கும். மேடம் அடித்து பேசி வாங்கிவிடுவாள்.
அம்ருதாவுக்கு ஜெக்கின்ஸ் வாங்கினேன். மேடமின் பேரத்தால்
200ரூபாயில் முடிந்துவிட்டது!!

சசியும் பெரியவளாகிவிட்டாள். டாக்டரம்மா இப்பொழுது பிசி. இந்த பாப்ஸ் +2.இந்த முறை என் பயணம் ஏதோ சகோதரிகளுடன் அளவளாவிய ஒரு இனிதாக
மனதில் பதிந்துவிட்டது. உண்மையில் எனக்கு உடன் பிறந்த
சகோதரி கிடையாது. தம்பி மட்டும்தான். இந்த முறை சசியும்,
வர்ஷாவும் அந்தக்குறை நீங்கியது போல் நடந்து கொண்டார்கள்.
சரி மேட்டருக்கு வருவோம்.

வர்ஷா சொல்லிக்கொண்டிருந்த பண்டம் தபேலி. (Dabeli)
த்ரீ இடியட்ஸ் படத்தில் கரீனா சொல்வது போல இந்த குஜராத்தி
ஐட்டங்கள் இப்படித்தான் கொஞ்சம் கரடு முரடா இருக்கும் போல.
ஆனா தபேலி சாப்பிட்ட பொழுது என் உச்சி மண்டையில சுர்ருன்னது!!

அதென்ன தபேலின்னு சொல்லி வயிற்றெரிச்சலைக்கொட்டிக்காட்டா
தப்பாச்சே!

தபேலி அப்படின்னா அமுக்கியதுன்னு குஜராத்தியில் அர்த்தம்.
கிட்டத்தட்ட நம்ம பர்கர் மாதிரி இது. வேகவைத்த உருளை மசியலுடன்
தபேலி மசாலா சேர்த்து அதை பர்கர் பன்னின் நடுவில் வைத்து,
நிறைய்ய்ய்ய்ய்ய்ய்ய்ய் நெய் ஊற்றி தவாவில் சுட்டெடுத்து கொடுப்பார்கள்.
அதோடு ஒரு சாஸ் + புதினா சட்னி கொடுப்பார்கள். புதினா சட்னி +
சாஸ் மிக்ஸ் செய்து தொட்டு சாப்பிட்டால் உச்சி மண்டையில் சுர்ருன்னு
ஏறும். அந்த சட்னி சாஸ் தான் ருசியைக்கூட்டும். தபேலி மசாலா
ப்ளண்ட்டாக இருக்கு.

தபேலி எங்கே எப்படி ஆரம்பிக்கப்பட்டதுன்னு பாக்கலாம்.
கட்ச் பகுதியில் Keshavji Gabha Chudasama alias Kesha Malam,
அப்படிங்கறவர் கண்டுபிடிச்சதுதான் இந்த உணவு.
ஆரம்பிச்சப்போ 1 அணா 6 பைசாவுக்கு வித்தாராம். (1960ல)
இப்போ 8 ரூபாய். வடா பாவுக்கு போட்டியா இதுவும் ருசிக்கப்படுது.
கட்ச்ல இவங்க கடை இன்னமும் இருக்காம். கட்சி பகுதியில்
பிரபலமானதால கச்சி தபேலின்னும் சொல்வாங்களாம்.

இதைத்தான் என் மாமன் மகள் டேஸ்ட் செய்யச் சொல்லிக்கொண்டிருந்தாள்.
ஆஹா நிஜமாவே நல்ல ருசி. தேசி பர்கர் என்று கூட இதற்கு
பெயர் உண்டாம். Mumbai, Pune, Delhi, Nagpur, Aurangabad, Nizamabad, Nasik, Raipur, Bilaspur, Jabalpur, Indore, Bhopal, Udaipur, Jaipur,
இங்கெல்லாம் கூட தபேலி கிடைக்குதாம்.


எனக்கு ரொம்ப ஃபேவரீட்டான வடாபாவ் அம்ருதாவுக்கு
ரொம்பவே பிடித்துவிட்டது. ஊருக்கு கிளம்பும் அன்று அத்தை
சப்பாத்தி சப்ஜி செய்து கொடுத்திருந்தாலும் சர்ச்கேட் ஷ்டேஷனில்
வடாபாவும் வாங்கிக்கொண்டாள்!! ஹைதையிலும் கிடைக்குதும்மா,
ஆனா இந்த டேஸ்ட் வராதுல்ல!! அண்ணா ஊருக்கு வந்ததும்
வடாபாவ், தபேலி சாப்பிட்டதை சொல்லி அவன் காதில்
புகை விட வைத்தாயிற்று

:)))