அக்கரைச்சீமை அழகினிலே மனம் ஆடக் காரணம் என்ன???!!!!!!

எல்லார் மனசிலயும் நீங்காத இடம் பெற்ற பாட்டை ஒரு வாட்டி திரும்ப கேளுங்க. கானகந்தர்வன் குரல்ல பாட்டு சூப்பர்ல. வரிகளும் தான். நண்பர் மோகன் குமார் அவங்க வலைப்பூவில் ஆதிமனிதன் எனும் பெயரில் அவரது நட்பு எழுதும் ஒரு தொடர் ஆரம்பமாகியிருக்கு. தலைப்பு மீண்டும் இந்திய வாழ்க்கை கசப்பும்-இனிப்பும்!!!! அந்தப்பதிவை படிச்சதும் “சேம் பளட்டுன்னு” மனசு கண்டிப்பா ஃபீலிங்க்ஸ் காட்டும்


. என்னுடைய பின்னூட்டம்: // ம்ம்ம் வந்து 4 வருஷமாச்சு. நம்ம வேர் இருக்கற இடத்துக்கு வந்திட்டோம்னு சொல்வது எல்லாம் சும்மனாச்சுக்கும்னுதான் தோணுது. மனதின் ஒரு மூலை தினமும் ஏண்டா இங்க வந்தோம்னு துடிக்குது. மன உளைச்சல் அதிகமாத்தான் இருக்கு இங்க. நீங்க ஸ்கூல்லேர்ந்து ஆரம்பிச்சிருக்கீங்க...... நிறைய்ய்ய்ய்ய்ய்ய்ய்ய்ய்ய இருக்கு. :)

// இது அவருடைய பதில் பின்னூட்டம். //நம்ம வேர் இருக்கற இடத்துக்கு வந்திட்டோம்னு சொல்வது எல்லாம் சும்மனாச்சுக்கும்னுதான் தோணுது. // தைரியமா சொல்றீங்க. சொன்னா யாரு கேட்குறா? நாலு வருஷம் ஆகியும் இன்னும் இருக்கா? ஆறு மாசத்தில் எல்லாம் சரியா போய்டும்னு நண்பர்கள் நம்பிக்கை ஊட்டினார்கள். அதெல்லாம் சும்மாவா?

 நீங்களாவது அமெரிக்கா போயிட்டு வந்து சொல்றீங்க, நான் பக்கத்துல இருக்கற சிலோன்ல இருந்துட்டு வந்திட்டு புலம்பிக்கினு இருக்கேன்னு மருக்கா பின்னூட்டம் கொடுத்தேன்.

 இந்தியாவை தாண்டி வெளிநாட்டுக்கு போயிட்டு வந்தவங்க எல்லோருமே புலம்பறாங்களே! இவங்க தான் வெளிநாட்டுக்கு போயிட்டு வந்துட்டாங்களாமாம்னு கிண்டல்லாம் கூட செய்வாங்க.

 இந்தியப்பெருங்கடலில் கண்ணீர்த்துளி போல இருக்கும் ஒரு தேசம்தான் இலங்கை. சென்னையிலிருந்து ஒரு மணிநேரத்துல போய் சேர்ந்திடலாம். விமானநிலையத்துல ஆரம்பிக்கற சுத்தம் நீங்க அந்த குட்டி நாட்டுக்குள்ள எல்லா இடத்துலயும் பாக்கலாம். (நம்ம தருமமிகு சென்னை ஏர்போர்ட்ல டாய்லட்....... அது போதும் நம் அவலத்தை பத்தி அயல்நாட்டவர் புரிஞ்சிக்க!!)

 ஒரு ஒழுங்கு எல்லா இடத்துலயும் இருக்கும். நான் இருந்த பொழுது யுத்தம் நடந்துகிட்டுதான் இருந்தது. அப்படி இருந்தும் கட்டுப்பாட்டோட, ஒழுங்கா இருந்ததைப் பார்க்க பார்க்க ஆச்சரியம், ஆனந்தம் எல்லாமும் தான். இதைப்பத்தி நான் நிறைய்ய சொல்லியிருக்கிறேன். அவைகளை இன்னொரு வாட்டி சொல்வது தப்பில்லைன்னு நினைக்கிறேன்.

 1. வங்கிகளில் சேவை நல்லா இருக்கும். நல்ல மரியாதையோட நடத்துவாங்க. வரிசையில் நின்று செல்வது என்பது கட்டாயமா இருக்கும். - இதே பழக்கத்துல நம் நாட்டில் போய் நான் வரிசையில் நிக்க... எனக்கு பின்னாடி வந்தவங்க எல்லாம என்னைத் தாண்டி போய் டேபிளில் கவுந்து நின்னு பேசி வேலையை முடிச்சுக்கிட்டு போயிடுவாங்க!!!

! 2. எதிர்ல வரும் மனிதர் தெரிஞ்சிருந்தாலும், தெரியாதவரா இருந்தாலும் ஒரு சின்ன புன்னகை சிந்துவாங்க. சிநேகமான அந்தப்புன்னகை எனக்கு புதிதா இருந்திருக்கு. இங்க வந்ததக்கப்புறம் புதிரா இருக்கு. நாம சிரிச்சா...... என்னாச்சு இவளுக்கு ரேஞ்சுல பாப்பாங்க. அவங்களும் சிரிக்க மாட்டாங்க. சினேக பாவம் சுத்தமா கிடையாது.

 3. அங்கே தனிவீடுகளில் பெரிய பெரிய மதில்சுவர்களுக்குள் வாழ்ந்தப்போ கூட நான் தனிமையாக உணர்ந்ததில்லை. ஆனா இங்கே அடுக்குமாடி வீட்டில் வாழ்ந்தாலும் நான் உண்டு, என் வீடு, குடும்பம் உண்டுன்னு தான் இருக்கும் சூழல்.



 4. நட்பு பாராட்டுவது, நண்பர்களோட அளவளாவுவது இதெல்லாம் நம்மை புத்துணரச்சியோட வெச்சிருக்கும். வார இறுதிகளில் நட்புகளோட சேர்ந்து உண்பது, சேர்ந்து சுத்துவதுன்னெல்லாம் இருந்தோம். இங்கயும் எங்க பழைய நட்புக்கள் இருக்காங்க. அங்கே பழக்கத்துக்கு இங்கே சாப்பிடக்கூப்பிட்டு அவங்க வேலை முடிஞ்சு சாப்பிட வரும்போது இரவு 11 மணி!!!!!

 5. வேலை பளு. நம்ம இந்தியர்கள் கடின உழைப்பாளிகள். அதனாலேயே எல்லா நாடுகளிலும் மதிக்க படறாங்க. அந்த கடின உழைப்பே நமக்கு சத்ரூ!!! எந்த நாடா இருந்தாலும் குறிப்பிட்ட நேரத்துக்கு மட்டும்தான் வேலை. அதன் பிறகு அவங்கவங்க தன் வீடு, குடும்பம்னு போயிடுவாங்க. வார இறுதிகளில் கண்டிப்பா ஸ்ட்ரெஸ் குறைஞ்சு தங்களை புத்துணர்ச்சியாக்கிக்க தவற மாட்டாங்க.

 24*7 வேலை செஞ்சாலும் நம்ம நாட்டில் பத்தாது!!! குடும்பத்தோட நேரம் செலவிடுவதை விடுங்க. தனக்கே தனக்குன்னு ஒரு அரைமணி ஒதுக்கி உடற்பயிற்ச்சி செய்ய முடியுமா? ஏன் உடம்பே சரியில்லைன்னு வெச்சுக்கோங்க, ஆஸ்பத்திரிக்கு கூட ஓடாம, ஏதோ வலிநிவாரணியை சாப்பிட்டு அப்புறமா பாத்துக்கலாம்னு ஓடறவங்க எத்தனை பேர் இருக்காங்க!!

! 6. வீட்டு வேலை செய்யறவங்களை உதவிக்கு வெச்சுப்பது. அதென்னவோ தெரியலை அங்கே அவங்க வீட்டுக்கு வந்து வேலை செஞ்சிட்டு போனதும் வீடே மாறிப்போயிருக்கும். அப்படி ஒரு சுத்தமாகிடும். வாங்கற சம்பளத்துக்கு வஞ்சனை இல்லாம வேலை செய்வாங்க. நம்ம ஊர்ல............................ சில வீடுகளில் வயசுபசங்க. முடிதிருத்திகிட்டு வர்றேன்னு சலூனுக்கு போவாக. போயிட்டாந்ததும், இன்னும் முடிதிருத்த போகலியான்னு கேப்பாங்க!!!! அதுமாதிரிதான் இருக்கு வீட்டு வேலைக்காரங்க வேலையும். சொல்லிக்கொடுத்தாலும் கத்துக்க மாட்டேன்னு அடமே பிடிப்பாங்க. :((

7. பிள்ளைகள் படிப்பு. மேலைநாட்டுக்காரங்க நம்மளை மட்டம் தட்டன்னே கொண்டாந்த மெக்காலேயேவே இன்னும் கட்டிகிட்டு அழறோம். ஆனா அவங்களே அதையும் தாண்டி புனிதமான லெவலுக்கு படிப்பை கொண்டு போயிட்டாங்க. ஹோம்வொர்க், ஸ்ட்ரெஸ் இதெல்லாம் இல்லாத ஒரு சூழலில் பிள்ளைகள் 12ஆம்வகுப்பை படிச்சு வருது.

எல்கேஜிக்கே 100 வரைக்கும் எண்கள் கத்துக்கும் கொடுமை நம்ம நாட்டில் மட்டும்தான் நடக்குது. நாம ரேஸ்ல ஓடத்தான் தயார் செஞ்சுகிட்டு இருக்கோம். இப்ப மாத்தங்கற பேர்ல நடக்குற கூத்தை வேடிக்கை பார்ப்பதை விட வேற ஒண்ணுமே செய்ய முடியாது. 1 மாசம் சர்வே எடுத்து, தேடி கண்டுபிடிச்சு ரொம்ப ஸ்ட்ரெஸ் இல்லாத ஸ்கூலில் பசங்களை சேர்க்க நாங்க பட்ட பாடு.....சாமி ரங்கா!!!!

8. தனி மனித ஒழுக்கம் சுத்தமா கிடையாது. பொது இடங்களில் படிச்சவங்களே அசிங்கம் செய்யும் கொடுமை இங்க மட்டும்தாங்க உண்டு.

9. ஒவ்வொரு பண்டிகையை இங்கே கொண்டாடும்போதும் இந்தப்பண்டிகையை நாம இலங்கையில் இருந்தப்போ எப்படி கொண்டாடினோம்!!! இப்படி நினைக்காம எங்களால கொண்டாட முடியாது. நம் நாட்டை விட்டு தூரத்தில் இருக்கோம் என்பதால் நம் கலாச்சாரத்தை மறக்காம, விட்டுக்கொடுக்காம, பிள்ளைகளுக்கு சொல்லிக்கொடுக்க டீவி பார்க்காம அர்தத்தோட நட்புக்களோட கொண்டாடியது நினைவில் வந்து போகுது.

 சமீபத்தில் ஒரு ஜன்மத்தை சந்திச்சேன். (இப்படி சொல்வதற்கு மன்னிக்கணும்)  பட்டுப்புடவை கட்டாத எங்க கொள்கையைப்பத்தி  கிண்டலடிச்சுகிட்டு இருந்தாரு. அவுரு சொன்னது,” நான் அமெரிக்காவில் இருக்கும் என் பேத்திக்கு 10 பட்டுப்பாவடை வாங்கி கொண்டுபோய் கொடுத்தேன். பட்டுப்பாவாடை கட்டி நிக்கும்போது நம்ம கலாசாரத்தை பிரதிபலிக்கறாங்க!!!”

பட்டு உடுத்தி நின்னாதான் கலாச்சாரமா????!!! கடவுளே.......

10. ரோடு ரிப்பேர் நடக்குதுன்னா அதைப்பத்தி தன்மையா எழுதி வெச்சிருப்பாங்க. (உங்களின் வரிப்பணத்தை நாங்கள் உங்களுக்காகவே
செலவிட்டு கொண்டிருக்கிறோம். அது உங்களின் மேன்மைக்காக. ஒத்துழையுங்கள்)

நம்ம ஊர் ரோடு.............. அதோட பராமரிப்பு..............!!!!?????!!!!

11. எலக்ட்ரிக், ப்ளம்பிங், ஏஸி சர்வீஸ்னு இப்படி எதுக்கும் நாம ஆளைத்தேடி அலைஞ்சுகிட்டு இருக்க வேண்டாம். சில இடங்களில் போன் செஞ்சதும் அவங்களே ஆளை அனுப்பி வெச்சிருவாங்க. அவங்க வேலை செஞ்சிட்டு போகும்போது வேலை செஞ்ச அடையாளமே தெரியாம சுத்தம் செஞ்சிட்டுத்தான் போவாங்க...!!!!!

12. கோவிலுக்கு போனா மனசு நிம்மதி கண்டிப்பா கிடைக்கும். இங்க கோவிலுக்குன்னு கிளம்பினாலே டென்ஷன் தான். டிராபிக், கூட்டம்...

13. பால்காரரில் ஆரம்பிச்சு...... எல்லார்கிட்டயும் போராடி, “ஐயா சாமி இதுதான் உன் வேலை, நீ அதை ஒழுங்கா செய்வே என்பதை மட்டும்தான் எதிர்பார்க்கிறேன்னு” புரிய புரிய வெச்சு....... ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்ஸ் ம்ம்முடியலை!!!!!


இப்படி நிறைய்ய இருக்கு. சொல்லிக்கிட்டே போனா எனக்கு திட்டுதான் விழும்.  கல்யாணமாகிப்போன புதுப்பொண்ணு தன் பிறந்தவீட்டுக்கும் புகுந்தவீட்டுக்கும் இருக்கும் மலை-மடு வித்தியாசத்தை பாத்து மருகிப்போய் உட்கார்ந்திருக்கும் பாருங்க.... அந்த ஒரு நிலமை நமக்கு  ஒரு வாட்டி தாய்நாட்டை விட்டு வெளியே போயிட்டு வந்ததும் வரும். மனசு இங்க ஒட்டவே இல்லை.  இலங்கை போய் இருந்திட்டு வந்தது தப்போன்னு நினைக்கிறோம். அதனால்தானே வாழ்க்கைன்னா என்னான்னு புரிஞ்சது, எந்தந்த அத்தியாவசிய, உரிமைகளை கூட இழந்து வாழ்ந்திருக்கோம்னு புரிஞ்சுது!!!


நம்ம நாட்டைத்தவிர எல்லா இடமும் நல்லா இருக்கே??? ஏன்??  இந்தக் குட்டி நாட்டுக்குள்ளேயே என்னால வித்தியாசத்தை உணர முடிஞ்சிருக்குன்னா என்ன சொல்ல. இந்தா இங்கன இருக்கற இலங்கையில் இருந்ததுக்கே இம்புட்டு புலம்பறேனே, அமெரிக்கா, ஜப்பான், துபாய், சிங்கை, ஆஸ்த்ரேலியான்னு போய் இருந்திட்டு இங்க வர்றவங்க புலம்பாம என்ன செய்வாங்க!!!!

இதெல்லாம் நான் சொல்ல ஆரம்பிச்ச போது இலங்கையைப்பத்தி பேசாதேன்னு மிரட்டல் எல்லாம் வந்திச்சு. ஒரு இடம் நல்லா இருக்குன்னு சொல்வது தப்பா??

நம்ம நாட்டுல நம்மளை எப்படில்லாம் ஏமாத்துறாங்கன்னு புரியும்போது பிறந்தவீடே நமக்கு துரோகம் செய்யுதேன்னு துடிக்கும். அதுதான் உண்மை. ஏன்னா உண்மை எப்பவும் கசக்குமே!!!


ஹரினியின் இனிமையான குரலுக்காக மட்டுமில்லை, என்னைக்கவர்ந்த என்னுயிர் தேசத்தில் படமாக்கப்பட்ட படம், பாடல் என்பதற்காகவும் இந்தப்பாடல்.


என்னப்பன் கந்தப்பன் அருளும் கதிர்காமம் வீடியோ.


இந்தப்பதிவு மூலமா என்னப்பனுக்கு ஒரு வேண்டுகோள், “ எனக்கு நல்லது செய்யணும்னு உனக்கு தோணிச்சின்னா, பேசாம எங்களை திரும்ப நீ இருக்கும் ஊருக்கே கூட்டிகிட்டு போய் வெச்சுக்கோ””!!!!! :)))

என்னை என்ன திட்டினாலும் சரி. மனசு இங்க ஒட்டவே இல்லை. அழகன் பட டயலாக் தான், கொஞ்சம் மாத்தி சொல்றேன். “நாம பேசாம வேற நாட்டுலேயே பிறந்திருக்கலாமோ!!””