மூலக்கனலே சரணம். சரணம்..... முடியா முதலே சரணம்..... சரணம்....

கூத்தனூரிலிருந்து  பேரளம் செல்லும் வழியில்.... பேரளம் ரயிலடிக்கு எதிரில் போகும் சின்ன பாதையில் இந்த கோவில்.. அமைதியான சூழலில் ஆனந்தமாய் அருள் மழை பொழிகிறாள் அன்னை லலிதாம்பிகை. மேகநாத சுவாமியாக சிவனும் அருகிலேயே ஆலயம் கொண்டிருந்தாலும், லலிதாம்பிகை திருத்தலமாகவே போற்றப்படக்காரணம், லலிதா சஹஸர்நாம ஸ்லோகம் உதித்த இடமல்லவா!!!!  திருமீயச்சூர் என்பது ஊரின் பெயர்.

இது மட்டுமா இன்னும் இருக்கே!!!

அன்னையின் அழகை என்னவென்று சொல்வது.  கண்கள் இரண்டு போதவில்லை அவள் அழகை பார்க்க. கருணை சிந்தும் விழிகளுடன் தன்னை நாடி வரும் பக்தர்களுக்கு அருளை வழங்கும் லலிதாம்பிகைக்கு ஆரத்தி காட்டும்போது அர்ச்சகர் , ”அம்பாள் காலில் கொலுசு இருக்கு பாருங்கோ!!”  என்று சொல்லத் தவரவில்லை.

1999 ஆம் ஆண்டு வரை அன்னைக்கு கொலுசு கிடையாது. பெங்களூரில் தன் பக்தையின் கனவில் தோன்றி கொலுசு கேட்டு அதை அவர் கொண்டு வந்தால்,
கோவில் அர்ச்சகரோ கொலுசு போல சின்ன சந்து கூட கிடையாது என்று சொல்ல, நல்லா பாருங்க. என் கனவில் கேட்டாள் என்று சொல்ல கொலுசு போட சந்து இருப்பதை பார்த்து வியந்து கொலுசு அணிவிக்கப்பட்டதாம் அன்னைக்கு. ( இதை பற்றி சமீபத்தில் பக்தி இதழ் ஒன்றிலும் சொல்லியிருந்தாங்க)

அகஸ்தியர் அருளிச் செய்த ஸ்லோகம் தான் லலிதா நவரத்ன மாலை. அன்னை அவருக்கு நவரத்னமாய் தரிசனம் தர, மனம் மகிழ்ந்து அன்னையை பாடிய ஸ்லோகங்கள் அவை.



 மேகநாத ஸ்வாமியும் அட்டகாசமாய்த்தான் இருக்கிறார். இந்தக்கோவிலில் சூரியன் சாப விமோசனம் பெற்றதாகவும், பூஜிக்க வருவதாகவும் சொல்லப்படுகிறது.

சூரியன் சிவ சாபம் தீர 7 வருடங்கள் கடும் தவம் இருக்கிறார்.  இத்தனை பூஜை செய்தும் தன் உடல் பொலிவு பெற வில்லையே என்று கத்தி கதறுகிறார் சூரிய பகவான். அந்த கோவிலில் அப்பனுடன் கோவில் கொண்டிருக்கும் அம்மைக்கு கோபம் வந்து சபிக்க போகும் போது, சூரியனை காப்பாற்ற அன்னையை சாந்த நாயகியாக்குகிறார். சிவனே அன்னையை சாந்தமாக இருக்க சொன்னதால், அன்னையின் திருவாயினிலிருந்து ”வாசினி” எனும் 1000 தேவதைகள் வந்து அன்னையின் 1000 திருநாமங்களை புகழ்ந்து பாட லலிதா ஸஹஸர்நாம ஸ்லோகம் பிறந்தது.

இதை ஹயக்ரீவர் அகத்தியருக்கு அருளிச் செய்தார்.  அன்னையின் அழகை எண்ணி எண்ணி மகிழ்ந்து கொண்டே கோவிலை விட்டு கிளம்ப மனமில்லாமல் கிளம்பினோம்.

தொடரும்