நல்ல மனதில் குடியிருக்கும் நாகூர் ஆண்டவா............

எத்தனை முறை திட்டம் போட்டு போக முடியாமல் போயிற்று!!! ஏதேதோ தடங்கல்கள். தானே புயல் அடித்து அந்த பக்கமெல்லாம் பயங்கர மழை. ஏதோ காரணத்தால் கடைசி நேரத்தில் பயணத்தை ரத்து செய்ய நேர்ந்தது. எப்பொழுது நடக்குமோ அப்போது பாக்கலாம் என்று இருந்தேன். ஆனால் இந்த முறை முன்பே திட்டமெல்லாம் இல்லை. ஆனால் திருவாரூரிலிருந்து குறைந்தது 3 மணிநேரத்தில் போய்விடலாம் என டிரைவர் சொல்ல அயித்தான் ப்ளான் செய்து அழைத்து சென்றார். இந்த திட்டத்தை என்னிடம் அயித்தான் சொன்னதும் என்னால் என்னையே நம்ப முடியவில்லை.


அதே அதிர்ச்சியுடன் தான் தர்கா வாசலில் நுழைந்தேன். நானா? நானே தான் நாகூர் ஆண்டவர் சந்நிதிக்கு அருகிலா... எனக்குள் சந்தோஷமான கலவரம்.

அன்று ஞாயிற்றுக்கிழமையாக இருக்க கூட்டம் இருந்தது. ஆனால் தள்ளுமுள்ளு லெவலில் இல்லை.  யாரும் வருவார், யாரும் தொழுவார் நாகூர் ஆண்டவன் சந்ந்தியில் என்று வாலி அவர்கள் எழுதியிருப்பது உண்மை தான். இந்துக்கள் பெரும்பான்மையாக இந்த தர்கா வந்து வணங்குகிறார்கள். நான் போயிருந்த போது கூட பெரிய பெரிய வேன்களில் கூட்டமாக மக்கள் வந்து கொண்டிருந்தனர்.

நாகூர் ஆண்டவருக்கு ஷால் சமர்ப்பிக்க நினைத்தேன். கோவில் நுழைவாயிலேயே ஷால்கள் வாங்கிக்கொள்ளலாம். அவருடன், மகன், மருமகள் மூவரின் தர்காவும் உள்ளே இருக்க அவற்றிற்கும் சேர்த்து சமர்ப்பிக்க வாங்கி கொண்டோம்.

பெண்களுக்கு உள்ளே அனுமதி கிடையாது. அதாவது சமாதிக்கு அருகில் ஆண்கள் தான் அனுமதி. 5 ரூபாய் கொடுத்து சீட்டு வாங்கி உள்ளே செல்லாம்.
நானும் அம்ருதாவும் வெளியே இருப்பவரிடம் ஷாலை கொடுத்துஉட்கார்ந்தோம். மயிலறகை வைத்து ஜபித்து மந்தரித்தார்கள். நாங்கள் கொண்டு சென்ற ஷாலை எங்கள் தலையில் வைத்து ஜபித்த பொழுது எனக்குள் ஒரு சொல்ல முடியாத வைபரேஷன்!!!! இவை நடந்து முடிய 10 நிமிடங்கள் ஆகியிருக்கும். அவ்வளவு நேரம் நான் என்னை அறியாமலேயே வஜ்ராசனத்தில் இருந்தேன். காலில் எந்த வலியும் இல்லை!!!


நோன்பு நேரமாக இருப்பதாலா என்று தெரியவில்லை உங்களால் இயன்ற காணிக்கையை கொடுங்கள் என்று கேட்டார்கள்.  கையிலிருந்த தொகை கொடுத்தேன். இல்லை இன்னும் கூட கொடுங்கள் என்று வற்புறுத்தியது கொஞ்சம் சங்கடமாக இருந்தது. ஆண்டவன் சந்நிதியில் நின்று பொய்யுரைக்கவில்லை என் கைப்பையில் நீங்கள் இதற்கு மேலிருந்தால் எடுத்துக்கொள்ளுங்கள் என்று சொல்ல என்ன நினைத்தாரோ தெரியவில்லை
சரி உங்கள் இஷ்டம் என்றார்.

போட்டோ எடுக்கலாமா என்று கேட்டு போட்டோ எடுத்தேன். இவ்வளவு நடந்து கொண்டிருந்த பொழுதும் என் வியப்பு எனக்கு. எத்தனை வருட கனவு இந்த தரிசனம்!!! பிள்ளைகளுக்கு கூட வேற்று மத கோவிலுக்கு சென்று பிரார்த்தனை செய்யும் பாக்கியம் அருமை என்று மகிழ்ந்து கொண்டிருந்தனர்.
முகப்பை நான் போட்டோ எடுத்துக்கொண்டிருந்த பொழுது ஆஷிஷ் வந்துவிட போட்டோவில் ஆஷிஷ். (ஷார்ட்ஸ் அணிந்து செல்ல கூடாது என்று அதன் மேல் லுங்கி சுற்றியிருக்கிறார். தர்காவில் கொடுத்தது அவர்களிடம் திருப்பி கொடுத்து விடவேண்டும்)

தர்காவின் பின் பகுதியில் ஒரு குளம் இருக்கிறது. இது புனித நீராக கருதப்படுகிறது. இந்து வழக்கப்படி நாதஸ்வரம் இசைப்பது இந்த கோவிலில் வழக்கமாக இருப்பது போல பக்தர்கள் முடி காணிக்கை செலுத்தும் இடமும் இருக்கிறது.

ஐந்தாவது மினார் என்று அழைக்கப்படும் இந்த கோபுரத்தை கட்டித்தந்தது தஞ்சாவூரை ஆண்ட மராத்திய மன்னர் பிரதாப் சிங்.



பிள்ளைகளிடம் திரும்ப திரும்ப என் வியப்பை சொல்லிக்கொண்டே வந்தேன். அயித்தானுக்கு எத்தனை முறை என் நன்றியை சொல்லியிருப்பேன் என்று எனக்கு தெரியாது. :)) கிளம்ப எத்தனித்துக்கொண்டிருந்த பொழுது எனக்கும் அம்ருதாவுக்கும் மந்தரித்தவர் இந்த பிரசாதத்தை கொண்டு வந்து கொடுத்தார்.

அங்கேயிருந்து நீலக்கடலின் ஓரத்தில், நீங்கா இன்ப காவியமாக அருள்மழை பொழியும் அன்னையை தரிசிக்க சென்றோம்.

அடுத்தது அது பற்றிதான் பதிவு